Arjantin'den papağan gibi yazılar

Mim

2009-10-26T07:51:00.006-03:00

Herkese selamlar...
Buralarda olamasam da, bir çoğunuzu uzaktan da olsa takip ediyor ve yazdıklarınızı okuyorum. Aslında yazmasam da buralardayım. Çok sevgili blog dostlarımdan içimden geldiği gibi beni mimlemiş. Bu mimi seve seve kabul ediyor ve hemen cevaplıyorum.

1.En sevdiğiniz 3 çiçek ismi;
Papatya'yı çok çeverim. Sonra menekşe ve sonrasında da akşam sefası geliyor.

2.Gerçekleşmesini istediğiniz 3 hayaliniz;
Ailemin ve sevdiklerimin mutlu olması
Dünyayı gezmek
Kendime bolca vakit ayırabildiğim bir iş
3- En sevdiğiniz ve sevmediğiniz 3 huyunuz;
Sevmediğim
Bazen bu kadar çok konuşmak zorunda mıyım diye kızarım kendime.
Olmayacak yerlerde ve olaylarda, sırıtarak gezebildiğime inanamıyorum. Bu kadar da olmamalı.
Yapmak istediğim şeyleri geciktiriyor olmamdan nefret ediyorum.
Sevdiğim
Haksızlıklara susmamayı seviyorum. İşe yarasın yaramasın, hak aramak güzeldir.
Neşeli olmayı seviyorum.
Bi de uyuyan arzu'yu çok seviyorum. Uyku da güzel şeydir.
4- Gıcık olduğunuz 3 hareket;
Patron yalakası insanlardan nefret ederim. Onların her hareketi benim için ıyykkkkkk'tır.
İftiracıları da hiç sevmem.
Hatalarını kabul edemeyen insanlara ise kusasım gelir. Ay bu benim hatam değil, onun hatası tantanası... Öğğğkk.
5-Bu benim bu güne kadar olan en kara günümdü,dünya başıma yıkıldı ve bir daha ayağa kalkamam diye düşündügünüz olay?

Bir daha asla ayağa kalkamam dediğim zaman asla olmadı. Ama yıkıldığım zamanlarım var.
Saçma sapan bir trafik kazasında kaybettiğim Başak'ım ve soğuk mermerin üzerindeki küçücük bedenini gördüğüm gün, kara günlerimin en koyusuydu.

Bu mimi cevaplamak isteyen herkese armağan ediyorum.

Dejame que me vaya

2009-07-10T16:12:00.003-03:00

Mercedes Sosa'nın çok güzel bir şarkısı ve chacarera...

Dejame que me vaya

Aunque me duela el alma
Y se me quiebre el pecho,
Dejame que me vaya
A olvidarme tus besos.

A donde ire, no importa,
No intentes detenerme,
Total... Sabes de sobra
Que en vano fue quererte.

No creo en tus promesas,
No me hagas juramentos,
No bien tu voz los suelta
Ya se los lleva el viento!.

Siempre en el corazon
Guardo una chacarera,
Dejame que me vaya
Y que con ella muera

Aunque me duela el alma
Tan solo pienso en irme,
No quiero andar mañana
Crucificado y triste.
Del hueco de tus manos,
Blancas como el azucar,
Bebi los desengaños,
Probe las amarguras.

La miel que vos me diste
No estaba hecha de flores,
De algun rencor hiciste
La miel de tus amores.

Siempre en el corazon
Guardo una chacarera,
Dejame que me vaya
Y que con ella muera

El Canto Del Loco " Te Recuerdo"

2009-07-10T16:06:00.003-03:00

Hoy no paro de pensarlo y no se ahora muy bien que
hago aqui.

Te has marchado y has dejado otro hueco dentro de
mi.

Te recuerdo porque fuiste y has sido la chispa
que me ha echo vivir.

A tu lado me sentia protegido y dentro de
ti,ahora ya no existe risa, ya no hay nada que me
haga reir, y me acuerdo del kariño y todos
los besos que a veces no di.

Desde entonces no veo otra cosa en mi ser y ahora
ya te has marchado, no te volvere a ver, ya no
estaremos solos, ya no veo tus ojos.

Ando solo y voy pensando en las cosas que abia
por hacer, en los gestos que eran nuestros, que
ahora solo no puedo tener y me acuerdo del
cariño y todos los besos que a veces no di.

Desde entonces no veo otra cosa en mi ser y ahora
ya te has marchado, no te volvere a ver, ya no
estaremos solos ya no veo tus ojos.

Arjantin'de İş Bulmak İçin Bir Site

2009-06-28T09:04:00.002-03:00

http://www.bumeran.com
bu siteden Arjantin'deki iş imkanlarına bakabilir, cv'nizi oluşturup başvurularda bulunabilirsiniz. Geçenlerde Arjantin'e gitmek ve çalışmak istediğini söyleyen yorumcu arkadaşlarımızdan biri sormuştu. Bunun üzerine Arjantin'de bulunduğum günlerde bolca reklamlarını gördüğüm bu sitenin linkini yazayım dedim.
Bunun haricinde çalışma izni nasıl olur? Gerekli belgeler nelerdir? Bunlarla ilgili sorularınız için Arjantin Büyük Elçiliği'ne danışabilirsiniz. Elçiliğin adres ve telefon bilgileri de şöyle: Buenos Aires Türk Konsolosluğu: 11 de Septiembre 1382; (54) 11 4785 7203

Nehir'den

2009-05-21T17:22:00.004-03:00

Son günlerdeki bir nehir gezisinden fotoğraflar...

Hukuk Fakültesi

2009-05-15T04:18:00.007-03:00

Dolandırıcı, yalancı Letsgo firması ve ev sahipleri sayesinde sinir krizleri ile ayrıldığımız evden, uzunca ama rahat bir yolculuğun ardından sonunda Türkiye'ye vardık. Ama vakitsizlikten yazamadığım bir dolu yazı ve yükleyemediğim fotoğraflarım var.

Bunlardan biri de Buenos Aires Hukuk Fakültesi. Oldukça büyük ve görkemli olan bu binayı çok sevdim. Yapay çiçeğe yakın olan bu bina uzun merdivenleri, yüksek kolonları, pencereleri ve kapıları ile dikkat çekiyordu.

Bir Çiçek

2009-05-15T02:16:00.005-03:00

Recoleta Mahallesi, hukuk fakültesi yanında bulunan büyük bir çiçek. Gündüzleri açılıyor, geceleri kapanıyor.

Herkese Lazım

2009-05-10T21:31:00.007-03:00

Ne salak fotolar bunlar yaa. O arabanın içine girdik, binbir şebeklikle poz verdik, fotoğraf çekildik. Başımız göğe mi erdi? Evet! Çok mutluyuz. Buralara gelen herkese tavsiye eder, buradan fotoğraf çekilmeden dönmeyin bile deriz hatta dedik bile. Herkesin böyle fotoğrafları olmalı. Lütfen, yani insanlık namına rica ediyoruz, bu fotoğrafların aynısından çekilmeden dönmeyin diyoruz. Lütfen!

Zamba

2009-05-06T20:48:00.002-03:00

Yine bir kadın ve erkeğin aşkını anlatan Zamba, Arjantin'in folklorik danslarından biri. Peru'dan gelen bu dans ismini, indias ve zambos'lardan alıyor. Orijinali Zamacueca olan dans kadının peşini bırakmayan bir aşığın, kadın bir cevap verine kadar aşkını anlatmak için yaptığı hareketler ve kadının kaçışından oluşuyor.

Aires-Marcelo Katz

2009-05-03T21:22:00.002-03:00

Aire kelimesinin çoğul hali Aires ispanyolca havalar anlamına geliyor. Hava kelimesini düşününce insanın aklına ne gelir? Nefes almak, bulutlar, üflemeli alet çalmak... ve benzer bir dolu şey. Arjantin'in Soytarı tiyatrosun'un önemli isimlerinden Marcelo Katz'ın üçlemelerinden Aires'i izleyince hava ile zihnimin geliştirdiği görüntüler, aire kelemisinin çoğalması gibi üredi.

Gece, yıldızların altında gerçekleşen oyun alanına girer girmez seyirciye hoş geldin deyip rast gele bir yerlere oturtan, oyun başlayana kadar seyircinin canı sıkılmasın hem de oyuna ısınsın diye seyirciyle oynamaya başlayan oyuncular, 6 yaşından küçüklerin girmesinin yasak olduğu oyunda küçük büyük herkesi güldürüyor. Hava ile temasını geliştiren oyun, tamamen seyirciyi güldürüp eğlendirmek üzerine kurulu.

Saksafon çalan Caz ekibi'nin bir yerden sonra ağzıyla üflemek yerine osurarak üflemeye ve çalmaya başlaması, top çevirmek yerine hava ile poşet çevirilmesi ve poşetlerin elektrikli süpürgeyle teker teker yutulması, hava üfleyen makine ile seyircilerin üzerlerine atılan kağıtlar, yıldızlı bir gökyüzüne balonlarla bırakılan dilekler, oyunun en dikkat çekici ve seyirci üzerinde etkileyici bölümleriydi. Hava ile yapılabilecek, kullanılabilecek ne varsa kullanılan oyunda, seyirciler de fikirleri, cevapları, dilekleri ile her daim oyunun içinde yer alıyordu.

Yolu buralara düşüp de eğlenceli vakit geçirmek ve gülmek isteyen herkese görmeden, yaşamadan tasvir edemeyeceği bu oyunu izlemeden dönmemesini tavsiye ederim.

Yazar: Marcelo Katz, Javier Pomposiello
Yönetmen: Marcelo Katz
Oyuncular: Juan Carlos Bratoz, Cecile Caillon, Demián Candal, Julieta Carreras, Pablo Fusco, Martín López, Lisandro Penelas, Javier Pomposiello, Luciana Wiederhold, Erica Ynoub
Kostüm: Brigida Lozzi
Işık: Fernando Berreta
Ses: Pablo Bronzini

Yer: Centro Cultural Recoleta

1 Mayıs'tan

2009-05-02T19:26:00.004-03:00

Ayrı sokaklardan ayrı gruplar halinde Plaza de Mayo'ya yürüyen sol ve işçi örgütlerin düzenlediği 1 Mayıs beklediğim gibi geçmedi. Birarada durmak istemeyen grupların birbirleriyle kesişmemek için dağınık hareket etmesi, daha önce gördüğüm darbe karşıtı eylemin yanında sönük görüntüler oluşturdu. Buna rağmen 10000'den fazla insanın bir araya geldiği, öğle saatlerinden akşam saatlerine kadar davul sesleri ve pankartlar eşliğinde yüründüğü 1 Mayıs'a, bizde olduğu gibi polislerin gölgesi düşmedi. Zaten polislerin sayısı 10 ya da 15'i geçmiyordu. Belki de onlar da göstericiler gibi dağınık oldukları için benim gözüme pek çarpmadı.

Bir de bizim 1 Mayısımız var ki gördüğüm o iğrenç görüntüler kadar, o iğrenç görüntülerin altlarına yazılan zavallı yorumlar üzüyor beni. Zavallı diyorum çünkü dayağı onayan bir insan, bunu onamak için "benim oğlum da orda olursa onu da dövün" diyen insan, hep iktidarın, gücün ve zenginin yanında olan insan, bankaların kırılan her bankamatiğinde canı acıyan insan ZAVALLIDIR. O kadar zavallı ki kendinin farkında değildir. Zavallılığına rağmen "İNSAN" olduğunun ve öyle ya da böyle en azından "dayak kötü bir şeydir kardeşim, polisin göstericileri dövmeye hakkı yok, onu da geçtim, kimse kimseyi dövmesin, her türlü şiddete karşıyım"ı diyebilmeye hakkı olduğunu bilmemektedir. Hal böyle olunca da durmak yok, yolunmaya, kapanmayan davaların üstüne yenilerini açmaya, baskıya, şiddete, hep daha geriye devam...

La Oma

2009-05-02T17:43:00.004-03:00

70'li yaşlarda yaşlı bir kadına duyulan aşkı anlatan bu chamamé şarkısını Los 4 de Cordoba'dan dinletmek isterdim ama youtube'da bulamadım. Bu haliyle de çok güzel bir şarkı.

LA OMA

(Música del Litoral Argentino - Misiones)

La Oma es una mujer,
de 70 y pico de años
vive en el monte chaqueño
cerquita de San Bernardo.

Tiene los ojos azules
como el agua de los mares
por que vino de muy lejos
y el cielo quedo en su sangre.

Hay que entrar por las picadas
para llegar a su rancho
de barro y apuntalado
con quebracho colorado
lleno de arboles el patio
y herramientas de trabajo
una volanta un arado
y el paisaje de su Chaco.

La Oma es feliz con poco
digamos que mejor con nada
la oma era rubia y se ve
que era una linda alemana.

Que sola que esta la Oma
pero ella no piensa en nada
como pensar en la muerte
si la oma es como un hada.

En su ranchito de barro
calienta a leña su pava
conversa con un lorito
que es con el unico que habla.

Pedro Fabrini/Daniel Altamirano

MİM

2009-04-29T22:40:00.004-03:00

Alberto ile mim dersinden küçük görüntüler...

Bir Arjantin - Türk Güzeli

2009-04-29T17:29:00.006-03:00

Annesi türk, babası arjantinli Camila, ikinci ismi ile Cahide az çok yazılarımı takip edenlerin tanıdığı Canan Kaya'nın biricik kızı. Türkçe anlayan ama konuşamayan, yeni yeni ispanyolca konuşan Camila evimize misafir olduğunda kendisini afiyetle yiyoruz. Gerçi bunu yapabilmek için bir cep telefonunu feda ediyor, o cep telefonuyla oynarken, fırsat bu fırsat deyip Cami Başştaaa (yeter) diyene kadar oynuyoruz onunla. Mayıs ayında 2 yaşına girecek olan Cami, arada türkçe kelimeler kullansa da genelde ispanyolca konuşuyor. İşte onun cümleleri:

Que haces Pabloo? Mavi oyuncağını yanından ayırmayan Cami'nin, şaşırmış bir yüz ifadesiyle oyuncağına sıkça sorduğu bir soru. Pablo ne yapıyorsun? anlamına geliyor.

Ese no! İstemediği televizyon kanalına, istemediği yemeğe, hayır dediği her şeye eşe noo'yu kullanıyor. Hayır istemiyorum ötekini ver bana demek istiyor.

Auxilio! Gördüğü her yükseltiğe çıkıp Aikşilloo diye bağıran ve İmdat diyen Camila, aslında oyuncağı Pablo'nun taklidini yapıyor.

Acuuuu! Hapşuruk sesine benzer bir sesle tek bir nefeste uzunca bağıran Camile Arzuu diyor. Gel de oynayalım.

Palermo Parkı

2009-04-29T17:10:00.010-03:00

Hafta sonu eğer hava güzelse Buenos Airesli'ler Palermo'nun yapay gölü etrafında piknik yapmayı, paten ve bisikletle gezinmeyi tercih ediyor. Çocuklar için sirk ve palyaço gösterilerinin de yapıldığı bu günlerde fayton, deniz bisikleti, 4 kişilik bisikletli arabalar kiralamak ve güzel bir hafta sonu geçirmek mümkün.

Palermo Gölünden Güneşin Batışı

2009-04-29T17:02:00.005-03:00

Buenos Aires'te Metro Hatları

2009-04-22T11:59:00.006-03:00

Buenos Aires Capital'in hemen hemen her yerine metro ile gitmek mümkün. 6 ayrı hattı olan Metronun kullanımı karışık gibi görünse de öğrenince çok kolay.

Sadece 1. 10 pezo ile tüm hatları kullanılabiliyor. Aktarma yapmak için yeniden bilet almaya gerek yok. Bozuk para bulmanın eziyet olduğu Buenos Aires'te 2 pezo verip 1 seyehat aldığınızda bolca bozuk paranız oluyor. Sonra bu bozuk paralar biriktirilip belediye otobüsleri kullanılabilir. Ben öyle yapıyorum.

Yukarıdaki jpeg'de ayrıntılı bir harita var zaten, onun dışında buralara gelecek olanlara rehber olsun diye işte tüm hatlar ve aktarma yapabileceğiniz duraklar:

Mavi Hat A Line
Primera Junta'dan başlayan bu hat Plaza de Mayo'ya kadar gidiyor eğer yapım aşamaları biterse Nazca'dan başlayacak. Plaza De Miserere'dan H hattına, Lima Durağından C hattına, Peru Durağından D ve E hattına aktarma yapılabiliyor.

Kırmızı Hat B Line
Los Incas'dan başlayan bu hat Alem'e kadar gidiyor. Eğer yapım çalışmaları biterse Villa Urquiza'dan başlayacak. Carlos Pellegirini durağından 9 de Julio durağına yani D hattına aktarma yapmak mümkün.

C Hattı Lacivert Line
Constutición'dan başlayan hat, Retiro'ya kadar gidiyor. Independencia'dan E Hattına, Av. De Mayo'dan A Hattına, Diagonel Norte'den D Hattına aktarma yapmak mümkün.

D Hattı Yeşil Line
Congreso De Tucumán'dan başlayan hat Catedral'a kadar gidiyor. 9'de Julio durağından B ve C hatlarına aktarma yapılabiliyor.

E Hattı Mor Line
Plazo de Los Virreyes'ten başlayan bu hat Bolivar'a kadar gidiyor. Independencia'dan C hattına geçmek mümkün.

H Hattı Kahverengi Line
Rengi kahverengimi tam emin olamadım ama onun gibi bişiy. Eğer yapımı tamamlanırsa; Nueva Pompeya'dan Retiro'ya kadar gidecek olan hat şimdilik Caseros ve Plaza Once Durakları arasında yer alıyor.
Humberto durağından E hattına, Plaza Once'den A hattına geçmek mümkün.

Böyle bakınca karışık görünüyor sanırım. Aslında en güzeli 5 pezoya bir guia alıp, her şeye daha ayrıntılı bakmak.

Buenos Aires Köfte Ekibi

2009-04-21T12:56:00.002-03:00

Geçen hafta tesadüf eseri Buenos Aires'te tanıştığımız 5 türk arkadaş bir araya geldik. Havadan, sudan, her şeyden biraz konuştuğumuz günde, hem eğlenebileceğimiz hem de para kazanabileceğimiz ve hep birlikte yapabileceğimiz bir şeyler olmalı dedik. Ve muhteşem köfte grubunu kurduk.

Pazar günü erkenden bir araya geldik. Önce birez dinlendik, keyif yaptık. Sonra malzemelerimizi aldık. Ben köfteleri yaptım. Arkadaşlar sepetleri hazırladı. Sonrasında taktık, takıştırdık. Ve doğrudan San Telmo'nun yolunu tuttuk. Daha San Telmo'yu yarılamadan tüm köfteleri satıverdik. San Telmo'nun diğer satıcaları dahil, tüm Arjantin'lilerden ve turistlerden çok olumlu tepki alınca deli gibi mutlu olduk. Hem durduk yere para kazandık, hem de eğlendik. Sonrasında haftaiçi başka bir gün Ayşe ile ikimiz Florida'ya çıktık, yine hem eğlendik hem kazandık. Ve bir dolu şey öğrendik. İnsanların yemek saatine denk gelmek gerektiğini, arjantinli esnafın çok anlayışlı olduğunu, kardeşim dükkanımın önünü kapatma gibi sendromlarının olmadığını, aksine yediği köfteyi beğenince daha çok satalım diye tüm arkadaşlarına haber verdiğini, arjantinlilerin içinde et olan her şeyi yiyebileceğini, arjantin'de çok kolay bir şeylerin satılabileceğini, polisin hiçbir şeye karışmadığını gördük.

Ama tabi oh herbir şey çok kolay satılıyor diye hayaller kurup, 100 tane köfte yapıp buz gibi havada San Telmo'ya fırlamamak gerekiyor. Çünkü Arjantinli'ler böyle havalarda sıcak şeyler yemeği tercih ediyor ki bu hafta da bunu gördük. Hava iyice soğuyunca bir amcam içi sebze dolu koskocaman ve sıcacık empanadaları tüm San Telmo'ya satıverdi. Biz de bi güzel izledik.

Bombi! http://www.myspace.com/elbombis

2009-04-21T11:16:00.007-03:00

Nedir bu Bombi! Bombilla'dan ampül mü? Hayır. Bombero'dan itfaiyeci gibi bir şey mi? Hayır. Belki de doğrudan Bomba anlamına gelen bomba'dan türeme bir kelime. Bilmiyorum.
2 seneyi aşkın bir süredir oynadığım klan savaşlarında hemen yanıbaşımda bulunan komşum müzik yapıyormuş. Bana da geçen dinletti, çok sevdim. Herkesle paylaşayım dedim.
Bu defaki müzik grubumuz İspanya'nın genç yetenekleri Bombi'den geliyor. Burayı tıkalayarak "http://www.myspace.com/elbombis" müziklerini dinleyebilirsiniz. Bana çok eğlenceli geldi.

(Yazıyı yazdıktan sonra arkadaşım google'dan çevirip okumuş. Grubunun ismi bombilla'dan yani ampulden geliyormuş çünkü arkadaşın ampül gibi sarı saçları varmış.)

Casa Rosada

2009-04-20T11:37:00.021-03:00

Casa Rosada'nın içinden görüntüler...

Casa Rosada

2009-04-19T21:54:00.007-03:00

Bilgisayara süt döküldü, 20 yaş dişler, hastaneler, testler, köfte işi derken uzunca bir zaman yazamadım. Buenos Aires'e kaldığımız yerden hemen devam ediyoruz.

Plazada Mayo'nun güzel ve görkemli yapılarından Casa Rosada (Pembe Ev)'nın geçmişi 1595'e kadar dayanıyor. 1500'lü yıllarda İspanyol hükümetlerine ve yöneticilerine ev sahipliği yapan Rosada bugün Arjantin hükümeti tarafından kullanılıyor.
Haftasonları müze ziyaretine açık olan Casa'yı görevli askerlerin rehberliği eşliğinde gezmek mümkün.
Casa Rosada'nın içerisine girdiğimiz de genişçe bir holün ardından palmiye ağaçlı ve havuzlu küçük bir avlu ziyaretçileri karşılıyor. Bakanlıkların odasına açılan avlu Patia De Las Palmeras olarak adlandırılıyor.

Casa Rosa'nın en görkemli odası Salon Blanco duvarları, heykelleri, altın renkli kaplamaları ile evin en çok beğendiğim yeri oldu. Ziyaretçilere yasak olan bölümde bulunan masa, tavana yapılan resimler ki evin tüm tavanları resimlerle donatılmış, beyaz üstüne işlenmiş altın kaplamaları daha zengin görmenizi sağlayan aynalar Salon Blanco'nun en güzel ayrıntılarını oluşturuyordu.

Ülke isimleriyle adlandırılmış merdivenler; kendilerine özgü heykeller, resimler ve hikayeler taşıyor. İtalya Kralı'nın, Dr. Roque Sáenz Peña'ya iki ülke arasındaki kardeşlik adına hediye ettiği bronzun bulunduğu merdivenlerden birine İtalya Merdivenleri ismi veriliyor.

Bunların dışında; fransız merdivenleri, büst salonu, onur holü, kuzey salonu, balkonlar evin görülmeye değer diğer yerleri.

Soytarı Tiyatrosu

2009-04-04T10:42:00.004-03:00

Redes Club De Circo adlı sirkte bir Clown Tiyatrosu'nun doğaçlama isimli ve içerikli oyunu izledim. Ayakkabılarını giyerek oyuna başlayan palyaço aksesuarlı 9 oyuncunun her biri kendine özel tipik bir karakteri oynuyor. Seyircinin belirlediği kura ile sahneye çıkan oyuncular doğaçlama yaparak oynuyor. Bu sıranın haricinde oyunun bütünün değişmez metinleri de var.
Oyuncular "biz buraya doğaçlama yapmaya geldik, kimimiz evde iyi çalıştık da geldik kimimiz şimdi burda uydurcaz" diyerek oynamaya başlıyor. Sahneye çıkma yarışı, kendini gösterme yarışı, seyirciden alkış alma yarışı ile oluşan genel bir kurgu oyunun doğaçlama temasının dışında kendini hissettiriyor. Ve bir de kulis dünyası! Oyuncular sahnede gayet ciddi doğaçlama yaparken, 'ciddi derken seyirci güldürme isteğindeki kararlılıktan bahsediyorum, ki o sırada seyirci deliler gibi eğleniyor' arkada kuliste öpüşenler, garip ilişkiler, oyunun liderine yakalanmıycam diye kaza ile erkek erkeğe ya da bilerek öpüşenler, dedikodu, sahneye laf atmalar gösteri de ki gülme öğesini kat kat artırıyordu. Sayelerinde iyi vakit geçirdiğim, niye bitti ki, zaman ne çabuk geçti dediğim oyunun, bitmesini hiç istemiyor insan.
Türkiye'de de soytarı tiyatrosu istiyoruz! Gülmek eğlenmek, hoş vakit geçirmek bizim de hakkımız! Burdan yetkililere sesleniyorum. Bir an önce hazırlıklara başlayın yoksa ben gelip yapacam.

Video da oyunculardan birinin tek kişilik gösterisi var.

Küçük ama Önemli Ayrıntılar: Hırsızlar

2009-04-03T12:03:00.007-03:00

Hemen bir alttaki yazımın yaşandığı gün, yani aslında bugün, o gün hala bitmedi, can sıkan şeyler de oldu.

Bundan yıllar önce öğrenciyken, kitap dolu çantamı kafade arkadaşlarımla ders çalışırken kapmışlar, ben de çantamı kapan hırsızın peşinden gecenin kaçı olduğuna bakmadan ya da tarla başında koşuştuğumu unuttuğumdan bu hırsızları baya bir kovalamış ama en son çıkmaz bir sokakta kalmış ve avazım çıktığı kadar bağırıp sadece çıngar çıkarabilmiştim. Böyle durumlarda aslında soğuk kanlı olup giden çanta ve kitaplar olsun 'can' her şeyden değerli demek gerekiyor ama anlık olaylarda soğuk kanlı olmak her zaman mümkün olmuyor.

Burada birçok Arjantin'li negro diye adlandırdığı hırsızlardan yakınıp duruyor. Ben her zaman abarttıklarını düşünüyordum. Ve hala da abarttıklarını düşünüyorum. Bu arada negro kara, koyu anlamında olsa da negrodan kasıt renk değil sadece hırsızlar. Zaten dün gece beni soymaya çalışan iki çocuk gayet beyaz tenliydi.

Ana ile Bolivya'lı sevgilisi önde, Ayelen'le annesi arkada, kerem benim hemen önümde, ben de yanımıza gelen bir arkadaşa yeni gideceğimiz yerin adresini telefonumla yazmaya çalışırken herkesten epeyce geri kalmış, bir yandan mesaj yazıyor bir yandan yürüyorum. Tam tren raylarının üzerinden geçerken yanımdan bir araba geçiyor ve arabanın hemen arkasından 15, 16 yaşlarında iki erkek çocuk beliriyor. Tiner çekmekten, sokakta yaşamaktan üzerleri simsiyah olmuş, saçları dağınık, hayata tutunamamış ve Arjantin'inde kurtarmayı bir türlü başaramadığı bu iki çocuk üzerime doğru geliyor. Bluzlerinin içlerinde ki bir cisimle, ki bu cismin silah olduğunu göstermeye çalışıyorlar, beni tehdit edip çantamı ve telefonumu istiyorlar. Kötü silah talidinin nasıl yapıldığını çok hızlı kavradığımdan ve bu iki çocuğun bu işi yaparken deli gibi heyecanlı olmalarından da biraz güç alıyor ve avazım çıktığı kadar bağırıp ben de onların üzerlerine yürüyorum. Çocukların üzerime geldiğini gören hemen ardımda kalan Kerem çabucak yanımda oluyor ve çok daha gür bir sesle bağırarak çocukları ikinci kez ürkütüyor.
Hayatlarında hiç duymudıkları Defol kelimesini anlayamadıklarından mı (türçe bağırdım tabiki insan o an ispanyolca düşünemiyor) ya da bugüne kadar kendilerine diklenen birilerini pek görmediklerinden mi ya da zaten hayatın hep ürkek tarafında yaşadıklarından mı bilinmez çok fazla şaşırmış ve korkmuş bir şekilde silah yaptıkları ellerini bluzlerinden çıkarıyor ve bizden uzaklaşıyorlar.
Her yerde olduğu gibi burda da hırsızlar var, o yüzden bu yazımdan aman Buenos Aires çok tehlikeliymiş mesajı çıkmasın. Güzel yerler buralar.

Sonbahar

2009-04-03T11:41:00.005-03:00

Güzel havalarla gelenlerin, gitme mevsimi başladı.
Toprağından kopamayanlar zaten hep burdaydı. Onlar için burda her mevsim aynı.

Brezilyalı Ana'nın son günü için dün yine bir aradaydık. Bulduğu her fırsatta soluğu Buenos Aires'te alan Ana için buradan ayrılmak yine çok zordu. Gerçi hala Arjantin sınırları içerisinde. Gitmeden trenle uzunca bir yolculuk yaparak Arjantin'i gezecek diğerleri gibi. Bolca belediye otobüsü beklediğimiz günün sonunda sokakta Arjantinliler'le gaziantep yöresinden bir kaç halay çekmek çok eğlenceliydi. Ayelen'e zaten öğretmiştim, annesi de hemen kavrayıverdi. Sonra da buraların en duygulu şarkılardan biriyle samba yaptık tabi. Ve gelen otobüsle Ana'yı uğurladık.
İki küçük ayrıntı dışında güzelce bir gündü.

Murga

2009-03-31T19:14:00.007-03:00

Daha önceki yazılarımda, parkta provası yapılan bir dansın videosunu koymuştum. Ve birçok kişi o dansı Kolbastı'ya benzetmişti ki gerçekten benziyor. Daha sonrasında birçok kez yine o aynı parta bu gençlerin makyajlı, kostümlü, davullu ve hafif tiyatral provalarına eşlik ettim. Sorasında 10000 Arjantinlilerin barış, eşitlik ve adalet için bir araya geldiği 24 Mart'ta karşılaştım kendileriyle. O güne kadar devamlı hareket halinde oldukları için provalarını ya da gösterilerini kesip, kardeşim napıyosunuz siz? Ne için tüm bunlar diye soramamıştım. Ve Buenos Aireste'ki süper kanramanım Canan burda yine devreye giriyor.
- Arzu sen neden Murga yapmıyorsun?
- Murga mı? Bunun adı Murga mıymış? Sokak tiyatrosu gibi bişiy galiba derken. Canan'dan Pablo'ya, Pablo'dan Julian'a postalanıp kendimi önce bir sokak tiyatrosunun hazırlıklarında ve sonrasında rengarenk Murga dünyasında buluyorum.

İnternetten köklerinin İspanya'dan geldiğini ve bugün kenidini Uruguay'da fazlasıyla yaşattığını ( ah nasılda bir murga izlemeden döndüm Uruguay'dan) öğrendiğim bu gösteri, Mim öğretmenim Alberto'nun dediğine göre bugün sokak tiyatrosu olarak kendini var ediyor. Olur mu ama sadece dans ediyorlar başka da bir şey yapmıyorlar ki? Diyecek oldum ki, dedim de Alberto bana hayır dedi. Tam olarak bir murga izlediğinde görürsün dedi. Sadece dans etmiyorlar bir dolu mesajı ve hikayesi olan şarkılar da söylüyorlar. Hımm dedim ve hemen ertesi gün Murga'da çalışan Julian ile haberleşip kendimi Solis 1286'da buldum.

Bugüne kadar burada katıldığım tüm atölyeler küçük, büyük bir sahne ya da oda içerisindeydi. Yani bir binanın içerisindeydi. Bu binaların içerisinde insanlar bir araya geliyor, önce doğaçlamalar yapıyor, sorasında oyunculuk, tembellik, arjantin sorunları üzerine saatlerce konuşulup dünya kurtarılıyor ve genel provalara geçiliyordu. Hepsi değil ama çoğu böyle. Güzel de seviyorum ben tiyatroyu. Neyse Solis 1286; tüm bu tiyatrolara inat, yıkık bir bina. Çatısı yok. Yapmayacaklar da. Kapısı halka sonuna kadar açık. Zaten içeri girdiğim de gençler mahallenin çocuklarıyla resim yapıyor ve yıkık binanın duvarlarını boyuyorlardı. Her saat başı binanın içerisi doldu. Mahalleli evlerinden yaptıkları empanadaları, pastaları getiriyor. Önce bu yiyeceklerle tüm çocukların karnı ve gözü doyuruluyor. Sonrasında Murga için hazırlanan yiyecekler, ekibin satıp para kazanması için Murgalara teslim ediliyordu. Bir arada güzel şeyleri paylaşmayı seven tüm insanlar bu yıkık binayı iyice doldurduktan sonra projeksiyondan Arjantin maçı izleniyor. Futbol aşığı bu insanlar maçın olduğu saatte murga yaparlarsa içleri rahat etmeyecek. Bu yüzden Arjantin takımıyla hop oturup hop kalkılıyor, galibiyetle biten maçın ardından ne güzel yendik gülcüklerinin dışında pek bişiy yapılmadan gösterilere geçiliyor.

Latin Amerika'nın Köy Karnavalı başlığı ile tüm Arjantin'lileri, ekmek, iş, özgürlük, eşitlik, eğitim, adalet, eğlence... için Murga'ya davet eden "Los Verdes de Monserrat" yeşil gruptan önce Parque Patricios mahallesinin kırmızılar grubu ve ismini hatırlayamadığım başka bir mahallenin mor renkliler grubu gösterilerini yapıyor. 4 yaşındaki çocuktan 60 yaşındaki teyzeme herkesin gümbürdeyen bavul ve düdüğün sesiyle aynı ritimde dans ettiği gösteriye, duvarların hemen üstünde şarkılarını söyleyen koralar eşlik ediyor. Bu arada her grubun gösterisinden hemen önce, daha iyi bir eğitim, eşitlik ve kapitalizme karşı kendilerine ait metinleri ve videoları gösteriliyor ve hemen artından bunu destekleyen gösterileri başlıyor.

Tüm mahalleli ellerinde davulları, düdükleri çılgınlar gibi aynı ritimde dans ediyor. Kendini tutamayan bazı seyirciler de murgacılara katılıyor ve şarkılarla dertlerini, aşklarını anlatıp, eğleniyorlar. Bu inanılmaz gösteri gece yarısına kadar sürüyor.

Ayelen'i de davet ettiğim gösteriye Parque Patricia'da doğup büyümüş annesi de geldi. Ve kendi mahallesinin gösterisini görünce sevinçten çılgına dönen bu neşe dolu anne, bazen kendini tutamayıp göstericilerle birlikte dans etti. Göstericilerin mesajlarını izlerken arada bir kızına ve bana dönüp mahallelerinde ne gibi sorunlarının olduğunu, bu şehri bir şirket gibi kullandıklarını, insanların uyanmaması için nasıl eğitimsiz bırakıldığını ve tüm bunlara karşı bir araya gelen bu küçük lokalleri çok sevdiğini söyleyip, her defasında mutlu oldu. Kendi iradeleriyle bir araya gelip hem eğlenen hem de sorunlarını gidermeye çalışan Arjantinlilerle birlikte çok mutlu oldum. Ve Pablo'nun vasıtasıyla tanıştığım murgacıların daveti üzerine Murga yapmaya karar verdim.

Daha fazla fotoğraf koymayı isterdim ama pek çekmemişim. Bi dahakine çekip koyacam.